Judo

Judo in België

In 1902 richtte Maurice Minne de Belgische judo Club op. Hij leerde er enkele mensen, waaronder Victor Bouin, jiujitsu. Victor Bouin was in zijn latere leven eerst topsporter in verschillende disciplines en daarna voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité.

Georges Ravinet en Jean-Marie Falise

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog kregen Georges Ravinet en Jean-Marie Falise belangstelling voor judo en vertrokken naar Parijs, om daar de Japanse meesters Kawaishi en Awazu en enkele Franse topjudoka's te ontmoeten. Georges Ravinet en Jean-Marie Falise maakten ook kennis met Jean De Herdt, die naar België kwam om judolessen te geven aan enkele amateurs. Ravinet, Falise, Egger, Pianetti, Derouck, Kolychkine, Callier, Darquenne, Struelens en anderen werden de judopioniers van België.

Jean-Marie Falise richtte eerste club in België op

In 1947 richtte Jean-Marie Falise de eerste club op in België. In 1949 bestonden al 35 clubs en in datzelfde jaar wordt de eerste federatie, met de naam Belgische Federale Judo en Jiujitsu Vereniging (BFJJJV) opgericht met als voorzitter Ernest Callier. Later dat jaar vond het eerste nationale kampioenschap plaats. Het Belgische judo, dat vanaf dat ogenblik over een structuur beschikt, was nu op de goede weg om te groeien. In 1951 werden de eerste zwarte gordels toegekend. Twee jaar later kwam de Japanse judomeester Ichiro Abe naar België. Ichiro Abe bleef aan het hoofd staan van het Belgische judo tot 1969, het jaar waarin hij opnieuw naar Japan vertrok om een belangrijke functie uit te oefenen in het Kodokan. Ichiro Abe vergat België echter niet en bracht het land af en toe nog een bezoekje.

Belgische Judo Bond

De BFJJJV werd in 1959 vervangen door de Belgische Judo Bond (BJB-LBJ), waarvan Raymond Delforge tot in 1979 voorzitter was. In 1959 werd de Bond in twee delen gesplitst: een Franstalig en een Nederlandstalig deel. Zo kwamen de Ligue Francophone de judo (LFJ) en de Vlaamse judo Federatie (VJF), de enige officiële organen in België, tot stand. In deze periode nam het vrouwenjudo een hoge vlucht met de toekenning van de eerste zwarte gordels in 1953 en het eerste nationale kampioenschap in 1974.

Grote kampioenen

Het Belgische judo heeft altijd grote kampioenen gekend. Jammer genoeg werden velen vergeten hoewel ze ons getoond hebben welke weg je moet volgen om aan de top van deze discipline te komen en velen onder hen vele prijzen hebben gewonnen op Europees en wereldniveau. Van die grote namen uit het verleden, mogen zeker die van Ravinet, Falise, Derouck, Darquenne, Struelens, Outelet, Guldemont, Begaux, Durieux, Clause, Wattiez, Courtecuisse, Steegmans, de gebroeders Segers en de vrouwen Callu en Mill niet onvermeld blijven.
Uiteindelijk komen we dan uit bij de gouden judogeneratie van Robert Van de Walle en Ingrid Berghmans, waarbij de namen van de gebroeders Laats, Van Barneveld, en van de meisjes Werbrouck, Rakels, Flagothier, Lomba, Goossens, Deliege, Vandecaveye, Oliviert en Veys zeker niet mogen ontbreken.

Titels en medailles

Ook vandaag nog beschikt het Belgische judo over waardige opvolgers voor die vorige generaties: Taymans, Simons, Heylen, Jacques, Taelman, Degrijse en de jongeren die in hun voetsporen treden. De Belgische judoka's waren van in het begin op de grote internationale wedstrijden, zoals het Europees Kampioenschap (1951), het Wereldkampioenschap (1956) en de olympische Spelen (1964) aanwezig. Ze wonnen op deze wedstrijden een indrukwekkend aantal titels en medailles en maakten zo van het Belgische judo één van de sporten waarbij voor ons land de meeste medailles werden gehaald.

Zes verschillende postzegels

In het door België uitgegeven velletje zijn 6 verschillende postzegels van 50 cent opgenomen. De postzegels werden gedrukt in rasterdiepdruk.
Uitgave: België, 20 juni 2005

Meer informatie

Postzegels met thema sport
Postzegeluitgaven 2005